नेपालको ठूलो जनसंख्या कृषि क्षेत्रमा निर्भर छ। तर उत्पादनशीलता अपेक्षाकृत कम छ। आधुनिक सिँचाइ, यान्त्रिकीकरण र मूल्य श्रृंखला विकासले कृषि क्षेत्रलाई प्रतिस्पर्धी बनाउन सक्छ।
पहिलो आवश्यकता सिँचाइ र बीउ–बिजन सुधार हो। जलवायु जोखिमलाई ध्यानमा राखेर स्मार्ट कृषि अभ्यास आवश्यक छ। दोस्रो, भण्डारण र प्रशोधन पूर्वाधारले किसानलाई उचित मूल्य दिलाउँछ।
तेस्रो, बजार पहुँच र डिजिटल प्लेटफर्मले बिचौलिया निर्भरता घटाउँछ। सहकारी र निजी क्षेत्रसँग सहकार्यले निर्यात सम्भावना बढाउँछ।
कृषि आधुनिकीकरण केवल खाद्य सुरक्षाको विषय होइन; यो ग्रामीण रोजगारी र आर्थिक स्थायित्वको आधार हो। नीति निरन्तरता र लगानीले दीर्घकालीन लाभ दिन सक्छ।
