- • काठमाडौँमा एक किशोरीमाथि करिब चार वर्षसम्म यौन शोषण गरेको आरोपमा ३५ वर्षीय टेकेन्द्र शाहीविरुद्ध मुद्दा दायर गरिएको छ।
- • अभियोगपत्रअनुसार सामाजिक सञ्जालमार्फत चिनजान गरी नाबालिग अवस्थामै पीडितमाथि बलात्कार, ब्ल्याकमेल र धम्की दिइएको आरोप छ।
- • जिल्ला सरकारी वकिल कार्यालयले मुलुकी अपराध संहिताअनुसार कैद र जरिबाना माग गर्दै अदालतमा मुद्दा दायर गरेको छ।
बिराटनगर । काठमाडौँमा एक किशोरीमाथि लामो समयसम्म यौन शोषण, धम्की र ब्ल्याकमेल गरेको आरोपमा ३५ वर्षीय टेकेन्द्र शाहीविरुद्ध अदालतमा मुद्दा दायर गरिएको छ। जिल्ला सरकारी वकिल कार्यालयले प्रहरी अनुसन्धानबाट संकलित प्रमाणका आधारमा उनीविरुद्ध अभियोग दर्ता गरेको हो।
अभियोगपत्रअनुसार आरोपितले सामाजिक सञ्जालमार्फत किशोरीसँग चिनजान बढाएका थिए। त्यसपछि उनले विश्वासको वातावरण बनाउँदै पीडितलाई नाबालिग अवस्थामै पहिलोपटक जबर्जस्ती गरेको आरोप लगाइएको छ। अनुसन्धानमा पीडित १४ वर्षको उमेरदेखि नै यौन हिंसाको सिकार हुँदै आएको उल्लेख गरिएको छ।
प्रहरी अनुसन्धानबाट सार्वजनिक विवरणअनुसार आरोपितले पीडितका निजी तस्बिर र भिडियो बनाएको तथा ती सामग्री सार्वजनिक गरिदिने धम्की दिँदै लामो समयसम्म दबाबमा राखेको दाबी गरिएको छ। त्यही आधारमा उनले पटक–पटक शारीरिक शोषण गरेको अभियोजन पक्षको भनाइ छ। यस क्रममा पीडितमाथि मानसिक तनाव, डर र सामाजिक बदनामीको त्रास समेत सिर्जना गरिएको उल्लेख गरिएको छ।
अन्तिम पटक २०८२ माघ ८ गते काठमाडौंको थापाथलीस्थित एक डेरामा पनि पीडितमाथि बलात्कार भएको आरोप छ। त्यसपछि पीडितले परिवारलाई घटनाबारे जानकारी गराएकी थिइन्। परिवारले प्रहरीमा उजुरी दिएपछि यस घटनाबारे औपचारिक अनुसन्धान प्रक्रिया अघि बढाइएको हो।
उजुरीपछि प्रहरीले पीडितको बयान, डिजिटल सामग्री र अन्य परिस्थितिजन्य प्रमाण संकलन गरेको थियो। अनुसन्धानका क्रममा आरोपितलाई पक्राउ गर्न जाँदा उनले प्रहरीलाई नै छल्दै भाग्ने प्रयास गरेको विवरण पनि बाहिर आएको छ। त्यसपछि संकलित प्रमाणका आधारमा जिल्ला सरकारी वकिल कार्यालयले अदालतमा मुद्दा दायर गरेको हो।
सरकारी वकिल कार्यालयले मुलुकी अपराध संहिताअनुसार आरोपितविरुद्ध ७ देखि १० वर्षसम्म कैद सजाय र जरिबाना माग गरेको जनाएको छ। अब अदालतमा हुने सुनुवाइ, प्रमाण परीक्षण र बयानपछि यस प्रकरणको थप कानुनी प्रक्रिया अगाडि बढ्नेछ।
यो घटनाले नाबालिगमाथि हुने यौन हिंसा, डिजिटल ब्ल्याकमेल र सामाजिक सञ्जालमार्फत हुने जोखिमलाई पुनः गम्भीर रूपमा उजागर गरेको छ। परिवार, विद्यालय र समाजले किशोरकिशोरीको सुरक्षा, डिजिटल सचेतना र मनोसामाजिक सहयोगमा थप ध्यान दिनुपर्ने आवश्यकता पनि यस घटनाले देखाएको छ।
